Bilmezler Onlar

Yaşamakta değil matah olan

Aydınlıkta veyahut esenlikte değil.

Bilakis,

Ben sana sevgilim karanlığından vuruldum.

Bilmezler onlar birbirimize hiç gül bahçesi vaat etmediğimizi.

Bilmezler onlar

Yaşayan bir ölüye ilk kez birbirimizin gözlerinde rastladığımızı.

Bilmezler onlar

Karanlığımın en siyah olduğu lanet ettiğim o vakitte dizinde uyuduğumu

Bilmezler onlar

Bana en feci kötülüklerini anlatırken sana aşık olduğumu.

Tanrı'yı herkes sevebilir.

İyi olanı herkes sevebilir.

Gerçek, köşeli ve kırılgan bir ruhu ise

Yalnızca âşıklar sevebilir.

Zira sevda,

Bir gül bahçesinde el ele yürümek değildir;

Sevda,

Bir uçurumun kıyısını

Birbirine tutunarak ev bellemektir.

Ben sende cenneti değil,

Ateşten arta kalmış bir mabedi buldum.

Dualarını değil,

Sustuklarını,

akıtamadığın gözyaşlarını

sessiz küfürlerini ezberledim.

Çünkü insan,

En çok sakladığından ibaretmiş.

Ah güzüm, ömrüm!

Ben, sende herkesin kaçtığı karanlığı

yerim yurdum bildim.

Birlikte yaşlanmayı,

yaşamayı hiç arzulamadığım kadar istedim.

Ölmekten vazgeçmedim

yalnızca seni yaşayacak kadar erteledim.

Bilmezler onlar..